تاریخی

آرامگاه دهقان سامانی

ابوالفتح دهقان سامانی (سیف الشعرا) مردی صوفی مسلک و عارف بود که د ر میان ایلات بختیاری می‌زیست ود ر سال ۱۳۲۶ هجری قمری درگذشت. وی که جهان را در منشور اشراق و عرفان مید ید، زندگی پر رمز و رازی داشت. مقبره این عارف ایلیا تی د ر حدود ۲۸ کیلومتری شمال شهرکرد قرار دارد و مانند زندگی اش به شکل عجیب و پر رمز و رازی بناگرد یده است. این آرامگاه نزدیک پل زمانخان قرار دارد که بر روی رودخانه سامان ایجاد شده است. بنای آرامگاه دهقان سامانی از لحاظ شیوه ساخت و نوع معماری بسیار در خور توجه می‌باشد.

غزل زیر از سروده‌های زیبای دهقان سامانی است:

باده زنم، روزگار اگر بگذارد، پای به ساحل به اختیار گذارم، دست بر آن زلف بیقرار برآرم، من دگر از خانه راه دشت نگیرم، از بر تیرم گریختن بود آسان، بانگ مؤذن مرا کشد سوی مسجد، پای دل از حلقه جنون به درآرم، گردش چشم نگار اگر بگذارد، گریه بی اختیار اگر بگذارد، عشق تو، برمن قراراگربگذارد، جنبش باد بهار اگر بگذارد، غمزه آن شهسوار اگر بگذارد، ناله جانسوز تار اگر بگذارد، سلسله زلف یار اگر بگذارد، توبه کند پیش پپر صومعه دهقان، مغبچه میگسار اگربگذارد.

تمّت