امامزاده دستگرد

مجموعه بنای امام زاده دستگرد شامل سردری بلند، جلو خانی وسیع، دهلیزی با غرفه‌های متعدد، مسجدی با شبستان ستوندار از سنگ تر اشیده شده و سقف آجری است. بنای بقعه امام زاده با طرح هشت ضلعی از آجر ساخته شده و دارای گنبدی بلند و دوپوش است. بر روی در ورودی ضریح اشعاری درباره شخصیت و اهمیت امام زاده نوشته شده است.

این بنا در دوران سلطنت مظفر الدین شاه، توسط شخصی به نام محمودخان ملقب به خان بابا خان ریاحی تعمیر شده است. در مجموعه امام زاده، آسیاب‌ها و عصارخانه ای وجود داشته که از بین رفته اند. در صحن مجموعه نیز، وجود غرفه‌های ویران شده نشانی دهنده اهمیت و موقعیت ممتاز امام زاده در گذشته بوده است. بنای مجموعه را می توان به دوران صفویه نسبت داد. از جمله آ ثار با ارزش این بقعه کتیبه ای بر روی سنگ به خط محمد صالح خطاط مشهور و کتیبه نویس عهد صفوی با تاریخ ۱۱۲۴ هجری قمری است.

بختیاری‌ها برای دو امام زاده آقا سید وسطان ابراهیم احترام بسیاری قائلند واز راه‌های دور به زیارت این دو امام زاده می آ یند. آنان معتقدند آقا سید فرزند حضرت موسی است و وقتی که از سردسیر بختیاری، از محلی که امروز معدن نمک شوراب در نزدیکی چلگرد در کار آن قرار دارد، می گذشته است برای رفع گرسنگی کبکی را شکار می‌کند و چون چیزی برای پختن آن نداشته عصایش را بر زمین می‌زند و از سه نقطه نزدیک به هم سه چشمه فوران می‌کند، یکی با آب تلخ ولی گرم برای پختن کبک، یکی با آب شور برای استفاده از نمک آن و سومی چشمأ آب شیرین برای آشامیدن.