امام زاده داوود

امام زاده داوود یکی از مشهورترین امام زاده‌های اطراف تهران است که در کوهستان‌های شمال غربی تهران واقع شده است. این بنا در ۱۵ کیلومتری فرحزاد قرار داشته و از لحاظ جغرافیایی منطقه ای سردسیر است. بیشتر شهرت امام زاده داوود به خاطر مسیر منتهی به امام زاده است که از میان دره‌های زیبا و سرسبز می‌گذرد و در تمام فصول، به خصوص در ایام خنک سال مسافران و گردشگران بسیاری از این مناظر دیدن می‌کنند.

در فصول سرد سال؛ برف بسیار سنگینی در این منطقه می‌بارد که تقریبا امکان زیارت از این مسیر را ناممکن می‌سازد. علاوه بر برف عمیق، وجود دره‌های خطرناک و بهمن گیر، خود عاملی برای جلوگیری از تردد زمستانه در این منطقه است. وجود حیوانات وحشی نیز به دلیل متروک بودن جاده کمی خطرناک به نظر می‌رسد.

نسب امام زاده داوود با پنج پشت به امام زین العابدین (ع) می‌رسد. این بقعه برای اولین بار در زمان صفویه بنا شد و آنچه در حال حاضر به جای مانده حرم هشت ضلعی کنونی به طول شرقی غربی ۶ متر و عرض تقریبی ۵ متر با سرداب زیر آن است.

مسیر اصلی این امام زاده در گذشته نه چندان دور، همین مسیر فرحزاد بوده که اکنون به واسطه احداث جاده آسفته مناسب کمی از رونق افتاده است. مسیر آسفالته جدید از طریق کن و روستای سولقان به امام زاده داوود منتهی می‌شود. این مسیر اندکی طولانی تر بوده ولی در هر حال در صورتی که تنها قصد زیلرت امام زاده را دارید؛ مناسب تر است.

در مسیر فرح زاد به امام زاده داوود؛ تا همین ۱-۲ سال گذشته؛ تنها چند قهوه خانه کوچک وجود داشت و حاشیه رودخانه تماما در اختیار گردشگران بود. اما در حال حاضر قسمت‌های زیادی از حاشیه رودخانه و کوه پایه‌های اطراف به تسخیر برخی افراد درآمده؛ به عقیده آنوبانینی در صورتی که به همین منوال پیش برود تا ۱-۲ سال آینده هیچ کجا از مسیر فرح زاد قابل استفاده برای مسافران و زائرین نخواهد بود.