بقعه چهار پادشاهان (چهار اولیا)

بقعه چهار پادشاهان در لاهیجان از مجموعه از مقابر و مسجد متصل به آن شکل گرفته است. این مجموعه مرکب از اتاق‌هایی در کنار یکدیگر و ایوانی است که در سمت شمالی اتاق‌ها و به موازات آنها کشیده شده است.قدیمی‌ترین مقبره این مجموعه متعلق به سید خورکیا یا خرم کیا است. بقعه مقابر پس از جنگ سال ۷۹۱ ه ق در رشت که به کشته شدن چند تن از حکام کیایی منجر شده به این محل انتقال و در جوار قبر قدیمی مدفون شده اند علت نامگذاری امروزی بنا به این دلیل است که این مقابر را به سید خورکیا سید علی کیا سید رضی کیا و سید یحیی کیا نسبت می‌دهند.

البته مقبره فرد اخیر بصورت مجزا و در بنای دیگری واقع در شرق بنای اصلی دفن شده است. این بنا با تعمیرات اخیر شکل جدیدی یافته است. از وجوه زیبایی این بنای به ظاهر ساده که دارای بامی سفالی است باید به صندوق‌های چوبی قبرها اشاره کرد که هر یک در نوع خود اوج هنر منبت کاری و گره چینی است غیر از صندوق‌های چینی این مقابر که با آیات قرآنی و گره چینی آراسته شده اند باید ذکری نیز از درهای چوبی وقدیمی این بقعه کرد.

سازندگان درها و نیز خوشنویسان آنها هنرمندانی بنامی چون علی نجار التبریزی، عبد الکاتب خواجکی کرمانی، محمد بن داوود کیا و حسن بن علی الصاحی الجیلانی بوده اند. در حاشیه بالای ایوان اشعاری از ترجیع بند محتشم کاشانی در رسای سالار شهیدان به خط نستعلیق و به صورت گچ بری بر جسته دیده می‌شود. نقاشی دیواری بنا نیز بسیار دیدینی است این نقاشی‌ها اطراف اتاق سید خور کیا را با صحنه رزم گاه کربلا و سواران آراسته اند. کاشی کاری آزاره ایوان و فیلپاهای حاشیه ایوان که دارای کاشی‌های هفت رنگ و نقوش گل و مرغ است از دیگر قسمتهای دیدنی این بقعه به شمار می‌رود.