دریاچه ارومیه

دریاچه زیبای ارومیه؛ بزرگ‌ترین آبگیر داخلی و مهم‌ترین دریاچه دایمی ایران است که در شمال غرب فلات ایران و در مرکز فلات آذربایجان قرار دارد. این دریاچه با ۴۵۰۰ تا ۶۰۰۰ کیلومتر مربع مساحت بیستمین دریاچه جهان از نظر وسعت به شمارمی رود و ژرفای آن در نقاط مختلف بین پنج تا شانزده متر است. آب دریاچه ارومیه شور است و اگر چه در منطقه سردسیر قرار دارد، ولی هرگز در زمستان یخ نمی‌بندد.

آب و لجن این دریاچه به دلیل داشتن املاح معدنی فراوان از جمله کلروردو سدیم و کلروردو کلسیم منیزیم، خاصیت درمانی و ضدعفونی دارد و برای مداوای امراض جلدی و استخوانی رفع رماتیسم و سیاتیک تجویز می‌شود.

در سال‌های پس از جنگ جهانی دوم که بیمارستان صلیب سرخ درتهران گشایش یافت، از لجن ساحل دریاچه ارومیه برای معالجه بیماران استفاده می‌کردند. هوای کنار دریاچه ارومیه به دلیل داشتن مقداری رادیواکتیوتیه که از ماسه‌های مرطوب وآب دریاچه پخش می‌شود بسیار نشاط آور است.

به دلیل شور فراوان آب و وجود املاح زیاد، ماهیان و دیگر موجودات آبزی در این دریاچه زیست نمی‌کنند، تنها موجودات زنده این دریاچه نوعی میگو و نوعی خرچنگ به درازای دو سانتیمتر به نام«آرته میاسالینا» و نوعی جلبک کبود به نام «سیا نوفی سس» است که به مقدار زیاد در ته دریاچه روی سنگ‌های آن می‌رویند و مواد غذایی پرندگان آبی به ویژه مرغابی‌ها را تأمین می‌کنند

پرندگان با ارزش‌ترین نشانه حیات در دریاچه ارومیه به شمار می‌روند. پرواز دسته جمعی فلامینگوها، پلیکان‌ها، تینجه‌ها و کاکایی‌ها در دریاچه از بدیع‌ترین دیدنی‌های طبیعت ایران است. در بهار و تابستان دریاچه ارومیه بزرگ‌ترین ناحیه زاد و ولد برخی از پرندگان از جمله فلامینگو، پلاکان سفید، تینجه، کاکایی نقره ای و صورتی و کنجه نوک است.