قلعه لمبسر
یکی از مهم ترین قلاع اسماعیلیه و یکی از قلعه های بزرگ و قابل توجه دفاعی
در مورد سال ساخت این بنا در هیچ یک از ستون تاریخی زکری به میان نیامده است. این قلعه به دلیل موقعییت خاص خود در دوره سلتنطاسماعیلیه اهمیت و شهرت بسیار پیدا کرد و پس از قلعه الموت مهمترین قلعه آن دوره به شمار میرفت قلعه لمبر بالای کوه وسیع و مسطحی قرار دارد و به دلیل وجود رودها اطراف، در دامنههای غربی، شرقی و جنوبی از سایر رشته کوههای اطراف جدا مانده است.
از این رو، این قلعه حتی از دژ الموت نیز مستحکم تر بوده است چرا که از طرفی از سه جهت دارای پرتگاههای مخوف و غیر قابل نفوذ بوده و از طرف دیگر وسعت زیاد آن، اجازه کشت به اهالی آن را داده بود در نتیجه امکان محاصره و تصرف آن بسیار دشوار به نظر میرسید. این قلعه ابعادی در حدود ۴۸۰ متر در جهت شمالی - جنوبی و ۱۹۰ متر در جهت شرقی - غربی دارد. در قسمتی از سمت شرقی آن دیواری عظیم بنا کرده بودند که حدود ۱۰ متر ارتفاع داشت و هم اکنون بخشهایی از باروی آن باقی مانده است.
در سایر قسمتهای این قلعه به دلیل عدم نفوذ پذیری طبیعی، برج و بارویی کوتاه تر ساخته بودند. از استحکامات شمالی قلعه که تنها راه نفوذ و دسترسی به آن بوده، اثری به جای نمانده است. اما با توجه به آثار باقی مانده، این بخش مسلما دارای دروازه و برج و باروهای عظیم بوده است. برای ساخت استحکامات این قلعه از مصالح سنگ باملاط ساروج و ساروج یک پارچه استفاده شده است. آب قلعه از نینه رود که در فاصله دو فرسنگی آن قرار دارد، تامین و توسط آبراهه ای که در دل سنگ حفر شده بود، در چندین آب انبار ذخیره میشد.
همچنین در پایین دیوار شرقی قلعه، راهروی سر پوشیده ای به عرض ۹۵ ساتی متر قرار داشت که با پلههای ناهموار، ارتفاع ۱۹۰ متری قلعه تا سطح رود خانه را به هم مرتبط میکرد
ساختهشده در دورهٔ سلجوقیان (۱۰۳۷ – ۱۱۹۴ م)
۸۳۲ – ۹۸۹ سال پیش






