
مسجد میر چخماق (امیر چخماق)
مسجد میر چخماق که در تاریخهای یزد به نام مسجد جامع نو نیز خوانده شده است در دوره تیموریان به همت امیر جلال الدین چخماق شامی حاکم یزد از امراء و سرداران تیموری و مقرب درگاه شاهرخ و زن او ستی (بی بی) فاطمه خاتون احداث شده است. این مسجد که درسال ۸۴۱ پایان رسید از حیث زیبایی، وسعت، اهمیت و اعتبار بعد از مسجد جامع شهر قرار دارد.
در توصیف این مسجد باید گفت که در کریاس مسجد که در آن به میدان میر چخماق باز میشود، سنگی نصب گردیده که بر آن متن وقفنامه ای به خط نسخ نقر شده است. دو طرف راهروی شمالی که از کریاس به صحن مسجد وارد میشود، شبکههایی ظریف از کاشیهای معرق در پنجرهها نصب شده اند. قسمتی از سر در صفه (ایوان) کاشی معرق جرزهای آن آجر کاری است. دورخارجی گنبد و بر کمربند آن عبارت «السلطان ضل الله» به کوفی بنایی تکرار شده است. محراب صفه اصلی از کاشی معرق است با تاقنمای مقرنس کاری که در وسط آن سنگ مرمر بسیار خوش تراشی به اندازه ۳۸/۳*۱۵/۱ متر نصب شدها ست.دروسط مقرنس کاری، بک گل مربع به اندازه ۹۵*۵۴ سانتی متر نصب است و در غرفه دست چپ ایوان، یک سنگ مرمر به اندازه ۳۰*۲۸سانتی متر نیز نصب شده است. سردر شرقی مسجد دارای کتیبه ای ازکاشی معرق به خط ثلث محمدالحکیم است. گنبد مسجد که خمیده و ترکدار است با کاشی سبز زنگ کاشی کاری شده و پیرامون آن نیز کتیبه ای به خط کوفی قرار دارد.
ساختهشده در دورهٔ تیموریان (۱۳۷۰ – ۱۵۰۷ م)
۵۱۹ – ۶۵۶ سال پیش











