پارک کوهستانی صفه

مجموعه ارتفاعات معروف به کوه صفه با بلندترین نقطه ارتفاعی ۲۲۵۷ متر در جنوب غربی اصفهان واقع شده است. این کوه از شمال به جاده کمربندی، از غرب به کوه‌های تخت رستم و دره خان، از شرق به شهرک‌ها و مجتمع‌های مسکونی و از جنوب به اراضی باز و خط آهن منتهی می‌شود.

کوهستان صفه که تا چند دهه پیش به صورت عنصری مجزا و با فاصله از شهر اصفهان قرار داشت اینک با توسعه شهر به طرف جنوب کاملاً به شهر متصل شده و بخشی از آن به عنوان پارک کوهستانی کاربری یافته است.

کوهستان صفه به دلیل داشتن ساختار طبیعی شگرف، بقایای آثار ناشناخته و کهن و وجود قصه‌ها و افسانه‌های گوناگون در مورد آن، سرگذشتی راز آلود و اسطوره ای در ذهن و یاد مردم منطقه پیدا کرده است تا جایی که دژ قدیمی آن ((شاه دژ)) را قلعه دیو نام داده اند. این قلعه باستانی در آغاز قرن ششم عرصه مبارزه فرقه اسماعیلیه با حکومت سلجوقی بوده است و برخی از زوایا و غارهای این کوه مکان گوشه گیری دراویش صوفی بوده است.

وجود روایات گوناگون درباره ریشه نامگذاری کوه صفه خود بیانگر سرنوشت ناشناخته و پر رمز و راز آن است. برخی روایت‌ها نام کوه را به فضای صاف و صخره مانند روی قله کوه نسبت می‌دهند، برخی آن را برگرفته از صفای منظره اطراف کوه می‌دانند اما برخی تحقیقات جدی تر حاکی از این است که نام صفه مشتق از واژه باستانی ((اسپه)) (سپه یا سپاه) است که با نام شهر اصفهان (سپاهان) و نقش تاریخی آن پیوند دارد.