گورستان باستانی قیطریه

مجموعه تپه‌های قیطریه در شمال تهران و در دامنه رشته جبال البرز واقع است.این تپه‌ها از چین و شکن‌ها و پستی بلندی‌های به هم پیوسته و موازی تشکیل شده اند.در گذشته قیطریه روستای کوچکی از بخش شمیران شهرستان تهران به شمار می‌رفت و تهران و شمیران هر دو قریه‌هایی از قرای شهر ری بودند.جمع مساحت محوطه کاوش شده در این تپه، بیش از ۵۰۰۰ متر مرفع است که در ترانشه‌ها و گمانه‌ها تعدادی گور باستانی و تعدادی ظروف سفالی از این گورها که بالغ بر ۲۵۰۰ قطع هستند، به دست آمد.علاوه بر این ظروف سفالین، تعدادی ابزار برنزی و زیور آلات نیز بدست آمد.آلات برنزی کشف شده شامل قمه، سر تیر (پیکان)کاردآشپزخانه، گزن برش، چرم، تیغه گلیم بافی، درفش، سوزن، سنجاق مو وموی بندو زیور آلاتی چون گوشواره، انگشتر، دست بند، آیینه، دکمه لباس، ووسایل آرایش بانوانو...

است.فراوانی میراث سه هزار ساله شهر مردگان قیطریه تا کنون در هیچ تپه باستانی سابقه نداشته است.چون وجود گورستانی با این وسعت در دوره باستانی، آن هم در حوزه تهران، نشانه زندگی و حیات مادی در این تپه‌ها و اطراف آن تلقی می‌شود.گروه حفاری تپه قیطریه موفق به یافتن معماری مساکن اقوام ساکن قیطریه در سه هزار سال پیش نشد.هنگام حفاری معلوم شد که در نقاطی از تپه و اطراف آن، زمین در یک متری به صخره سنگی ختم می‌شود، گورستان قیطریه نشانه ای از اسکان اقوامی در اواخر هزاره دوم و اوایل هزاره اول پیش از میلاد در این ناحیه بود.در قیطریه مردگان را با لباس و پوششهای رایج زمانه دفن می کردندو این معنا را از تکمه‌های لباس، سنجاق‌های سر بند مردانو زنان، زینت آلات، گردن بند‌ها، باز و بند‌ها، خلخال، النگو، انگشتری و...