آرامگاه رئیس المجاهدین
این آرامگاه در بیرون شهر قزوین کنار جاده قزوین – کرج قرار گرفته است. بنای آرامگاه که نقشه مستطیلی دارد در دو طبقه ساخته شده است و طول آن ۱۵ و عرض آن ۶۰/۱۲ متر است. طبقه زیرین شامل سرداب و آب انبار است که با آجر و سنگ ساخته شده است و راه ورود به آن پلکانی است که در جهت جنوبی بنا و زیر دو پنجره اتاق‌های طبقه اول قرار دارد. طبقه بالا که بخش اصلی بنا و آرامگاه است نقشه ای خاص دارد. اتاق چهار گوش آرامگاه در ابعاد ۲۰/۴ متر در مرکز بنا قرار دارد.
در وسط هر یک از ضلع‌های چهارگانه این اتاق طاق نماهایی با قوس نعل اسبی ایجاد شده است که طاق نماهای شمالی و جنوبی به دو ایوان و طاق نماهای شرقی و غربی به دو راهرو متصل شده اند. در چهار گو شه آرامگاه چهار اتاق قرار دارد که با قوس گهواره ای پوشیده شده اند. اتاق آرامگاه با طرح چهار فیل پوش و کتیبه ای در بالا اجرا و تزیین شده است. (کتیبه در حال حاضر فرو ریخته) بر روی اتاق آرامگاه گنبدی آجری جای دارد که روی ان با کاشی‌های رنگی و با طرح هندسی تزیین شده است که بیشتر آنها نیز فرو ریخته است. سنگ مزار شکسته است ولی بر روی ان تاریخ ۱۳۳۳ ه.
ق حک شده است و نام تراشنده آن (میرزا عبدالله) هنوز بر روی ان خوانده می‌شود. سنگ قبری متعلق به همسر رئیس المجاهدین که (آسیه) نام داشته در دیوار شمالی اتاق آرامگاه نصب شده است. شخصیت مدفون در این آرامگاه میرزا حسن رییس المجاهدین فرزند میرزا مسعود شیخ الاسلام قزوینی است. او از مجاهدان دوره مشروطیت در قزوین است که در فتح تهران با سپاه آزادیخواهان که از گیلان حرکت کرده بود همکاری داشت و پس از فتح قزوین سران مستبد این شهر را از میان برداشت.
