امامزاده شاهزاده احمد و علی حارث

این بنا در شرق شهر قم – در خاک فرج واقع شده و شامل بقعه و دو ایوان با چندین حجره، غرفه و صحن است. قاعده بنا از خارج هشت ضلعی و تهی از الحاقات و از داخل به صورت چهار ضلعی به ابعاد هر ضلع ۶ و ارتفاع ۱۲ متر است. در نمای داخلی بنا چهار شاه نشین قرار دارد که از هر کدام دری به خارج گشوده می‌شود. ازاره بنا از داخل آراسته به کاشی‌های منقش هفت رنگ عصر فتحعلی شاه از آثار عمرانی معتمدالدوله منوچهر خان است. بنا جمعا دارای چهار نورگیر است که جلو آنها قبلا با پنجره ای گچبری پوشانده شده بود که امروزه از میان رفته است. بالای نورگیرها جدار به صورت فلکه ای شده و پاکار گنبد با پوشش مقرنسی بالا آمده است. این مقرنس بسیار خوش طرح است و به نظر می‌رسد با کمربند تزئینی فوق الذکر به دوره شاه طهماسب صفوی مربوط باشد. گنبد این بنا هرمی ۱۶ ترکی به ارتفاع ۹ تا ۱۰ متر آراسته به کاشی‌های فیروزه فام با کتیبه‌های اسماء جلاله و مبارکه است. در وسط این بقعه آثار دو قبر مشهود است که بر روی یکی از آنها لوحی قرار داشت. این لوح که به نام حارث ثبت شده بود متضمن سه پارچه خشت بزرگ بود که هر یک از آنها در اندازه ۷۰ * ۷۵ سانتی متر بود و اینک در موزه ملی نگهداری می‌شود و به قرن هفتم هجری قمری تعلق دارد. بر روی این الواح به خط برجسته ثلث شنگرفی آیات مبارکه قرآنی به چشم می‌خورد.