امامزاده صالح و امامزاده سلیمان
آرامگاه این امامزاده‌ها در انتهای روستای نهاوند تاکستان در ۵۶ کیلومتری جاده قزوین – همدان قرار دارد. این دو بقعه در نزدیکی یکدیگر قرار دارند و یک اتاق مستطیل شکل آن دو را به هم متصل ساخته است. طرح بنای هر دو امامزاده مدور است و قطر قسمت پایین آنها کمی از بالای بنا بیشتر است. این اختلاف در بنای سمت چپ – امامزاده صالح – نمایان تر از بنای امامزاده سلیمان است. هر دو بنا دارای سردابی هستند که سقف آن هم سطح زمین است و محل اصلی گور امامزاده‌ها است. راه ورود به سردابهای مزبور دری کوتاه و تنگ است. سرداب دارای پوشش قوسی شکل است.
نور داخل بنا – طبقه دوم – به وسیله نورگیرهایی تا مین می‌شود. قطر بنای امامزاده سلیمان ۵/۱۷ متر و ارتفاع کلی آن در حدود ۸ متر است. بنای امامزاده صالح کمی از بنای امامزاده سلیمان بزرگ تر است. پایه‌های بنای امامزاده بر روی سنگهای لاشه گذاشته شده و سپس آجرکاری بنا آغاز گردیده است. در جانب شمالی امامزاده دری وجود دارد که بعدها آن را مسدود ساخته اند، ولی قوس و محل آن به خوبی نمایان است. نحوه ساختمان گنبد این بنا نیز شباهت کاملی به بنای قبلی دارد، با این فرق که قسمت بالای گنبد بلندتر و مخروطی است.
با مقایسه این دو بنا با یکدیگر می توان گفت که بنای امامزاده صالح دارای قدمت بیشتری نسبت به بنای قبلی است. از وضع نمای خارجی گنبد امامزاده صالح چنین برمی آید که گنبد موجود پوشش زیرین گنبدی دو پوسته بوده است و به احتمالی پوشش خارجی گنبد مخروطی شکل بوده است. دو بنای مزبور با توجه به مضع سردابها به آثار قرن ششم شباهت دارند با این فرق که نقشه آنها مانند برجهای قرن‌های چهارم و پنجم شمال ایران، دایره شکل است. آجرکاری این دو بنا با وجود سادگی از یک شیوه تکامل یافته معماری بهره مند است.
