
مدرسه خان
مدرسهٔ خان (تأسیس ۱۰۰۴ هجری قمری مقارن با ۱۵۹۵ میلادی در شیراز) مدرسهای تاریخی است که توسط اللهوردی خان گرجی و پسرش امام قلی خان در شهر شیراز و همزمان با حکومت شاه عباس صفوی ساخته شدهاست. اللهوردی خان گرجی با این اقدام خود، مرکز علمی بنیان گذاشت، که در آن افزون بر حکمت، فقه، ادب، نجوم، علم حساب، هندسه، زمینشناسی، جانورشناسی، گیاهشناسی و شیمی تدریس میشد. ملاصدرا تألیفات خود و منجملهٔ آنها، حکمت متعالیه، را با حمایت اللهوردی خان تألیف کرد.
گویا الله وردی خان که از سال ۱۰۰۴ تا ۱۰۲۲ حاکم فارس بود، به ملاصدرا که توسط علمای اصفهان تکفیر و در کهک قم تبعید شده بود، نامه نوشت و او را به شیراز دعوت کرد. مضمون نامه چنین بود: «من نمیتوانم به کهک بیایم تا بتوانم از محضر درس شما استفاده کنم و به همین جهت در شیراز بنای مدرسهای را برای شما شروع کردهام و همین که تمام شد اطلاع میدهم که بیایید و در این مدرسه تدریس کنید». الله وردی خان مدرسه را با هزینهٔ خود ساخت و پیش از آنکه ساخت آن به پایان برسد چون دید به درازا خواهد انجامید، همین که قسمتهای ضروری برای استفادهٔ استاد و طلاب آماده شد، از ملاصدرا درخواست کرد که به شیراز بیاید.
تاریخچه
یکی از دلایل شهرت این مدرسه آن است که ملاصدرا سالها در آن به تدریس فلسفه و علوم اسلامی میپرداخت.
معماری
این مدرسه، هنگام آبادانی یکصد حجره برای اقامت یکصد طلبه داشتهاست و چهار طرف آن چهار باغ برای تفریح طلاب بودهاست. از ویژگیهای این مدرسه، این است که شمار برخی اندامهای آن بر پایه اعداد اسلامی بودهاست. شمار حجرههای آن ۹۲ است که به حروف جمل برابر محمد است، ۵ مدرس و ۱۲ راهرو داشته برابر پنج تن و دوازده امام؛ و دارای ۱ مسجد است. با افزودن شماری از این اندامها برهم عدد ۱۱۰ که به جمل برابر علی است، بدست میآید. افزون بر آن چهار اتاق دیگر یعنی اتاق گیاهشناسی، اتاق خادم، اتاق چراغدار و اتاق مؤذن هم هست که روی هم ۱۱۴ بدست میآید که تعداد سورههای قرآن است.
در زمان ساخت و تا عصر زندیه در طرفین جبهه غربی مدرسه دو گلدسته بلند آجری با تزیینات و کاشی کاری مفصلی وجود داشته که به دلیل مسلط بودن بر ارگ حکومتی کریم خان زند ویران گردیدهاست، کاشی کاریهای سقف مدرسه مثل مسجد شیخ لطفالله در اصفهان است، در حاشیه سقف آیات قرآنی با خط ثلث عالی وجود دارد که در کتیبه آن به سال ۱۰۲۴ هجری قمری نگاشته شده، بالای دالان، تالار وسیعی است که روزگاری حکیم ملاصدرا ملقب به صدرالمتألهین فلسفه اشراق در آن تدریس میکردهاست.









