مناره رهروان

با عبور از خیابان جی اصفهان به سمت شهر خوراسگان در ۸ کیلومتری شرق اصفهان – روستای رهروان به مناره ای برمی خوریم که یکی دیگر ار نمونه‌های مناره‌های عهد سلجوقی است. مناره ای که بر پایه ای مربعی، از آجر به ابعاد ۵/۳ متر در ۵/۳ متر در کف بنا شده که در ارتفاع ۶۰ سانتی متری به مقطع ۳ متر در ۳ متر کاهش می‌یابد. در ارتفاع ۵/۷ متری از پایه مناره در خلاف جهت قبله بر ساقه آن مستطیلی عقب نشسته و نشان می‌دهد حامل کتیبه ای گچی بوده که احتمالا نام واقف و سال ساخت بر آن حک بوده و متاسفانه در اثر عوامل جوی به کلی از بین رفته است. این مناره فعلا در یک محوطه به صورت میدان گاهی قرار گرفته و اطراف آن خانه‌های اهالی محل قرار دارد و به نظر نمی‌رسد که در مجاورت آن در ابتدا مسجدی وجود داشته و به احتمال زیاد یکی از ناط راهنما برای کاروانیان در عبور شبانه در حوالی اصفهان بوده و شاید از همین جهت نام رهروان را بر آن نهاده اند. آقای اسمیت (باستان شناس قرن بیستم) سال ساخت این مناره را بین سالهای ۶۸۸ تا ۵۷۵ ه ق می‌داند.