کاخ بار کوروش
در فاصله ۶۰۰ متری شمال شرقی آرامگاه کوروش بقایای یک کاخ بزرگ وجود دارد که یک ستون آن بر جای مانده است. وسعت این کاخ ۲۶۲۰ مترمربع و مشتمل بر تالار بزرگ هشت ستونی در وسط و چهار ایوان در چهار سمت و اتاق‌هایی در دو گوشه بوده است. پایه‌های ستون‌ها. سرستونها. کف آستانها. سکوها و زینت کف ایوانها از سنگ سیاه است. به کار بردن سنگهای سفید و سیاه در کاخهای پاسارگاد یکی از ویژگیهای مهم معماری این کاخها است. در بالای ستون‌های سنگی سفید ایوانهای کاخ به خط میخی و به زبانهای پارسی.
بابلی و عیلامی جمله: (من هستم کوروش شهریار هخامنشی) منقور است. قسمت مهم فرش سنگی سفید تالار مرکزی و ایوان جنوبی این کاخ را برای احداث بنایی دیگر در عهد شاه شجاع از بین برده اند. در قسمت شرقی کاخ بار کوروش آثار بنای دیگری بر جای مانده است که نقش انسان بالدار بر سنگ سفید مهم‌ترین نشانه و اثر موجود آن به شمار می‌رود و به کاخ عبادتگاه پاسارگاد معروف است. این بنا مشتمل بر تالار بزرگ هشت ستونی بوده که بر هر یک از جوانب شمال. شرق و غرب آن درگاهی قرار داشت.
در درگاه شمالی نقش برجسته انسان بالدار روی سنگ سفید با دو بال رو به بالا و دو بال رو به پایین حجاری شده است.دستهای انسان به حالت دعا و به آسمان بلند است و لباس بلندی مانند لباس عیلامیان بر تن دارد که تاج مصری با نقش (دو شاخ) شبیه شاخ قوچ بر سر او قرار گرفته است. کاخ عبادتگاه پاسارگاد قدیمی‌ترین بنای این محل و نقش برجسته فوق نیز قدیمی‌ترین نقش دوران هخامنشی است.
ساخته‌شده در دورهٔ هخامنشیان (۵۵۰ پ.م – ۳۳۰ پ.م)
۲٬۳۵۶ – ۲٬۵۷۶ سال پیش
